De drempel
“Wie binnengaat, laat iets achter. Wie terugkeert, brengt iets anders mee.”
Welkom in de Nulnaam is een welkom dat geen welkom is — geen naam, geen gezicht, geen verhaal. Een poort waarachter de mens wordt opgelost in data, DNA en meting, en waar het uitwissen van het ik tegelijk een bevrijding en een ontmenselijking kan zijn. Het lied weigert te kiezen.
Daal af. Voorbij dit punt wordt het donker, en beginnen de nummers.
Tien drempels,
tien liederen
Elk nummer een eigen onderwereld, geschilderd naar de creaturen van Jeroen Bosch. Speel een fragment of lees de tekst.
De videoclip
Identiloosheid
in beeld
De eerste drempel kreeg een gezicht. Bekijk de clip bij het openingslied — het omgekeerde welkom aan de poort van het zelf.
Videoclip · 4:32
Het bestiarium
De wezens van de Nulnaam
Doorheen het album dwaalt een stoet half-mens, half-ding — geboren uit de schilderijen van Jeroen Bosch. Tik een wezen aan om te wisselen tussen de geschilderde gestalte en de veldschets.
Het land zonder ik
Drie pijlers van het persoon-zijn, één voor één ontmanteld.
Het identiteitsverlies wordt niet als één blok gepresenteerd, maar als een ritueel in drie bewegingen — een drieslag die als een refrein-binnen-het-refrein terugkeert.
De naam
De sociale identiteit. Wie benoemt, schept; de namen áfnemen is ont-schepping — Genesis in omgekeerde richting.
Het eerste wat valt.
Het ik
Het subject dat denkt en dus is. Het land zonder ik raakt aan een hele traditie van het niet-zelf.
Het tweede wat oplost.
Het aangezicht
De ethische aanspreekbaarheid van Levinas. Wie het gelaat verliest, valt buiten de morele orde.
Het laatste wat verdwijnt.
Uit nu · 17 juni 2026
“Gij zijt gewist.
En toch zijt gij hier.”
Welkom in de Nulnaam — het nieuwe album van AIKONAUT.